Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Link Charlotte. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Link Charlotte. Pokaż wszystkie posty

10 maja 2025

Wielbiciel - Charlotte Link

 

Wydawnictwo: Sonia Draga
Liczba stron: 424
Pierwsze wydanie: 1998
Polska premiera: 2013

W momencie kiedy poznajemy główną bohaterkę, Leona jawi się jako kobieta sukcesu. Od ponad dekady tworzy udany związek z Wolfgangiem, pracuje jako redaktorka w wydawnictwie, jest całkiem zżyta ze swoją rodziną, a na dodatek mieszka w uroczym domu w willowej dzielnicy Frankfurtu. Wydaje się, że nie ma żadnych poważniejszy problemów aż do dnia, w którym przypadkowo staje się świadkiem samobójczej śmierci młodej kobiety. Eva Fabiani wyskakuje z okna, upadając tuż przed idącą chodnikiem Leoną, która po krótkiej chwili szoku reaguje. Podbiega do dziewczyny, słyszy jak tamta wypowiada swoje ostatnie słowa, a następnie wzywa pomoc, ale obrażenia są zbyt poważne i Eva umiera po przewiezieniu do szpitala. Wydarzenie to mocno wstrząsa bohaterką, sprawiając, że nie może zapomnieć o samobójczyni. Leona uczestniczy w pogrzebie, poznaje gadatliwą sąsiadkę Evy oraz jej czarującego brata, który z miejsca zyskuje sympatię kobiety. W tym samym czasie w niewielkiej miejscowości koło Augsburga toczy się śledztwo w sprawie śmierci młodej dziewczyny, której ciało zostało odnalezione w okolicznym lesie. Początkowo nic na to nie wskazuje, ale oba wątki są ze sobą powiązane, co oznacza, że Leona znajduje się w dużym niebezpieczeństwie.

24 maja 2024

Samotna noc - Charlotte Link

 

Wydawnictwo: Sonia Draga
Liczba stron: 480
Pierwsze wydanie: 2022
Polska premiera: 2023

Jak co poniedziałek Anna Carter wraca do domu późnym wieczorem. Pogoda jest wyjątkowo niesprzyjająca. Śnieg oraz wiatr sprawiają, że jazda po wąskich drogach północnego Yorkshire stanowi prawdziwe wyzwanie. Przed Anną jedzie inny samochód, więc kobieta czuje się trochę lepiej, mając świadomość, że nie jest sama na tym wyjątkowo niegościnnym odcinku trasy. Nagle czerwone auto hamuje, a do środka wsiada mężczyzna. Cała scena wygląda nieco dziwnie, ponieważ Anna ma wrażenie, że kierowcą jest kobieta z jej kursu gotowania, a tajemniczy mężczyzna, który nagle pojawił się na poboczu, po prostu wtargnął do samochodu. Przez chwilę bohaterka jedzie za nimi, rozważając czy powinna w jakiś sposób zareagować, ale ostatecznie nie robi nic i wraca do domu. Następnego dnia dowiaduje się, że kobieta z czerwonego auta została zamordowana. Jej tożsamość szybko wychodzi na jaw i faktycznie okazuje się, że Anna poprawnie rozpoznała kierowcę. Śledztwo komplikuje się, gdy odciski palców pobrane z samochodu ofiary pasują do odcisków zabezpieczonych na miejscu zbrodni sprzed lat, w wyniku której nastoletni chłopak znalazł się w stanie przypominającym śpiączkę. Jaki jest związek pomiędzy tymi zdarzeniami? Dlaczego Anna panicznie obawia się kontaktu z policją?

6 stycznia 2024

Decyzja - Charlotte Link

 

Wydawnictwo: Sonia Draga
Liczba stron: 488
Pierwsze wydanie: 2016
Polska premiera: 2018

Jestem fanką twórczości Charlotte Link i chociaż wciąż nie poznałam wszystkich jej książek, regularnie sięgam po kolejne powieści, licząc na dobrze napisany i wciągający thriller z wątkami obyczajowymi. Zdecydowałam się na lekturę Decyzji, ponieważ akcja rozgrywa się tuż przed Świętami Bożego Narodzenia, więc uznałam, że będzie pasować idealnie. Głównym bohaterem jest Simon, który postanawia spędzić święta z dziećmi na południu Francji. Od czasu rozwodu jego kontakt z córką i synem znacznie osłabł, więc ferie zimowe mają być okazją do podreperowania rodzinnych więzi. Niestety dzieci odwołują przyjazd, sprawiając, że przed Simonem rysuje się perspektywa samotnych świąt. Rozżalony mężczyzna wybiera się na spacer po plaży, trafiając w sam środek awantury pomiędzy młodą kobietą, a zarządcą letnich apartamentów, który głośno oznajmia, że złapał włamywaczkę i zaraz wezwie policję. Nieznajoma słania się na nogach, jest blada i wyraźnie widać, że nie czuje się dobrze. Niespodziewanie dla samego siebie, Simon interweniuje. Płaci za zniszczony zamek, obłaskawiając tym samym zarządcę, który rezygnuje z wzywania policji. Zaprasza przemoczoną i wymizerowaną Nathalie do domu. Tam dowiaduje się, że kobieta ma poważne problemy, gdyż jest ścigana przez brutalnych przestępców, którzy nie zawahają się odebrać życie, by chronić swoje interesy.

20 marca 2022

Złudzenie - Charlotte Link

 

Wydawnictwo: Sonia Draga
Liczba stron: 384
Pierwsze wydanie: 2002
Polska premiera: 2016

Do prawie każdej książki przeczytanej w tym roku miałam jakieś zastrzeżenia. Mniejsze lub większe, ale zawsze jakiś mankament rzucił mi się w oczy, sprawiając, że nie mogłam zanurzyć się w historii na sto procent i po prostu cieszyć się nią bez notowania w głowie, jaki zabieg zastosowany przez autora nie zyskał mojej aprobaty. Postanowiłam przełamać ten stan powieścią jednej z moich ulubionych pisarek, na której twórczości jeszcze nigdy się nie zawiodłam. Wybrałam Złudzenie, ponieważ tę powieść posiadam od bardzo dawna i pomyślałam, że najwyższy czas ją poznać. Pech chciał, że znowu trafiła mi się książka z wątkiem zaginięcia, gdyż główną bohaterką jest Laura Simon, która wyjeżdża na południe Francji w poszukiwaniu męża. Peter wybrał się na tygodniowy rejs z przyjacielem, obiecując żonie, że przez cały czas będą w kontakcie. Jednak niedługo po wyjeździe mężczyzna przestaje się odzywać, więc zaniepokojona Laura wyrusza do Prowansji, mając nadzieję, że na miejscu zdobędzie jakieś informacje i wyjaśni, co przydarzyło się jej ukochanemu. Wkrótce bohaterka odkrywa, że jej mąż miał wiele sekretów, a ich rodzinne szczęście było niczym więcej niż tytułowym złudzeniem. Na dodatek dociekania Laury sprowadzają na nią śmiertelne niebezpieczeństwo. 

19 marca 2018

Oszukana – Charlotte Link


Wydawnictwo: Sonia Draga 
Liczba stron: 552
Pierwsze wydanie: 2015
Polska premiera: 2017

Powieści Charlotte Link wybieram w ciemno, ponieważ pisarka przyzwyczaiła mnie do wielowątkowych historii pełnych emocji, niespodziewanych zwrotów akcji oraz starannie wykreowanych bohaterów. Spotkałam się z opinią, że autorka ma zestaw sprawdzonych motywów, które wprowadza do niemal każdej swojej książki, co po pewnym czasie staje się dla czytelnika nużące i przewidywalne. Nie podzielam tego zdania, bo podejmowanie pewnych tematów oraz sposób ich przedstawiania, traktuję jako wyznacznik stylu Link, a nie przepis na kolejny bestseller. Być może na mój osąd wpływa fakt, że po jej powieści sięgam stosunkowo rzadko (ostatnią czytałam trzy lata temu), więc nie ma mowy o przesycie twórczością, ale mimo tego uważam, że autorka ma lekkie pióro, zmysł do wymyślania angażujących fabuł oraz zdolność przykuwania uwagi czytelnika. W Oszukanej po raz kolejny popisała się dobrym warsztatem, ciekawym pomysłem oraz umiejętnością budowania i podsycania napięcia tak, by odbiorca nie miał ochoty przerywać lektury nawet na chwilę.

1 lutego 2015

Drugie dziecko - Charlotte Link


Wydawnictwo: Sonia Draga
Liczba stron: 520

W trakcie lektury tej książki zaczęłam zastanawiać się nad tym jak cienka jest granica pomiędzy elementami uznawanymi za charakterystyczny styl danego autora, a wtórnymi rozwiązaniami, które pisarz zawarł we wcześniejszych powieściach. Charlotte Link należy do grona moich ulubionych pisarek, ale pomimo ogromnej sympatii do jej twórczości, z książki na książkę moje oczekiwania rosną. Link przyzwyczaiła mnie do skomplikowanych, wielowarstwowych opowieści, w których wraz z rozwojem fabuły czytelnik odkrywa drugie dno historii, a także poznaje nietuzinkowych bohaterów skrywających swoje namiętności, pragnienia oraz niespełnione nadzieje pod maską normalności i zwyczajności. Zdaję sobie sprawę, że autorka nie może być zawsze w formie i w końcu przyjdzie czas na zmierzenie się ze słabszą, mniej emocjonującą powieścią. Na szczęście to jeszcze nie ten moment i na razie nie muszę obawiać się o pisarstwo Charlotte Link, chociaż przyznaję, że przez chwilę rozważałam czy motywy charakterystyczne dla jej twórczości nie zmieniają się powoli w schematyczne chwyty znane już z wcześniejszych dzieł. 

Drugie dziecko to szósta powieść niemieckiej pisarki, jaką miałam okazję przeczytać i dlatego jestem w stanie wskazać elementy, które składają się na jej charakterystyczny styl tworzenia. Autorka zazwyczaj bierze na warsztat związki między członkami rodziny oraz przyjaciółmi, bezlitośnie ujawniając skrywane przez lata tajemnice, urazy oraz wzajemną niechęć pomiędzy teoretycznie najbliższymi sobie postaciami. Równie często główny wątek osadzony w teraźniejszości przeplata się z inną historią, sięgającą burzliwych czasów drugiej wojny światowej, która zostaje wprowadzona do fabuły poprzez tajemniczy dziennik lub skrywaną przez lata korespondencję bohaterów. Nie brakuje również wątku kryminalnego, stanowiącego punkt wyjścia do dalszych wydarzeń. Wszystko to pojawia się także w Drugim dziecku, ale Link nadal potrafi zaskakiwać, kreując nieprzewidywalne scenariusze oraz zachwycać doskonałą znajomością ludzkiej psychiki i dzięki temu udaje jej się uniknąć schematu oraz powtarzalnych rozwiązań fabularnych.

Bohaterowie tej historii związani są z zaniedbaną, położoną na odludziu farmą znajdującą się w północnej części Anglii. Początkowo dość trudno zorientować się jakie związki łączą protagonistów, ponieważ w pierwszej chwili ilość postaci nieco przytłacza, ale już po kilkunastu stronach wszystko staje się jasne i z każdym rozdziałem coraz bardziej intrygujące. Czytelnik obserwuje losy niespełna czterdziestoletniej Leslie Cramer, która tuż po rozwodzie postanawia wziąć krótki urlop i przez kilka dni zaszyć się w mieszkaniu dawno niewidzianej babci, Fiony Barnes. Staruszka od dzieciństwa przyjaźni się z Chadem Beckettem, właścicielem wspomnianej farmy, dlatego zarówno ona jak i Leslie zostają zaproszone na przyjęcie zaręczynowe córki pana Becketta. Gwen i Dave’a trudno nazwać dobraną parą, ale niemal wszyscy goście starają się zachowywać pozory i udawać, że nie zauważają różnic dzielących narzeczonych. Tylko jedna osoba pozwala sobie na dosadny komentarz w towarzystwie, który szybko przeradza się w ostrą wymianę zdań i niespodziewanie kończy przyjęcie. Kilka godzin później ta osoba zostaje brutalnie zamordowana, a wśród podejrzanych znajdują się członkowie jej rodziny, przyjaciele oraz znajomi.

Wątek kryminalny nie jest w centrum wydarzeń, mimo że to właśnie od momentu, gdy zabójstwo wychodzi na jaw, wszystko zaczyna się komplikować, a przez całą lekturę czytelnik zastanawia się, kto jest bestialskim mordercą. Od początku miałam swoje podejrzenia i konsekwentnie się ich trzymałam, mimo że pisarka wielokrotnie zmienia optykę, rzucając tropy w kierunku poszczególnych bohaterów, tak, iż właściwie nikogo nie można wykluczyć ze stuprocentową pewnością. Na nic jednak zdała się moja dedukcja, bo tożsamość mordercy niesamowicie mnie zaskoczyła. Oczywiście to działa na korzyść Link, która udowadnia, że pomimo kilku książek na koncie, wciąż jest w stanie kreować nieprzewidywalne zwroty akcji i beztrosko igrać z odbiorcą, wyciągając przysłowiowego asa z rękawa w finałowej scenie powieści. Pomimo tego, to nie zabójstwo wydaje się w tej historii najważniejsze, ponieważ główny wątek dotyczy relacji pomiędzy postaciami, ich przeżyć z przeszłości oraz obecnych problemów, od których żaden bohater nie jest wolny.

Wspomniałam już, że niemiecka pisarka z wyczuciem i dużą dozą prawdopodobieństwa kreśli portrety psychologiczne protagonistów. W Drugim dziecku praktycznie każda postać coś ukrywa i naprawdę trudno zorientować się, kto jest „jedynie” niespełniony życiowo, a kto w przeszłości dopuścił się haniebnego czynu, który ciągnie się za nim przez lata. Link doskonale podsyca zainteresowanie odbiorcy i buduje napięcie, sugerując w odpowiednich fragmentach, że bohaterowie nie są tak zwyczajni, jak wydaje się na pierwszy rzut oka. W trakcie lektury dręczyły mnie pytania o te niewyjaśnione jeszcze, intrygujące kwestie. Zastanawiałam się, jaki sekret łączy Fionę Barnes i Chada Becketta oraz dlaczego przystojny i rozrywkowy Dave Tanner chce poślubić cichą i mało atrakcyjną Gwen Beckett. Z niepokojem obserwowałam również poczynania Jennifer i Colina Brankleyów, którzy jako wczasowicze spędzający urlop na farmie, zostali wmieszani w tę makabryczną sprawę. Im bliżej końca powieści, tym więcej elementów układanki wskakuje na swoje miejsce, tworząc szokującą historię o potędze ludzkiego egoizmu, niewrażliwości na krzywdę drugiego człowieka i zemsty, jaka dosięgnie każdego, kto ma coś na sumieniu. Poznając tę historię nie sposób nie zastanawiać się także nad tym czy istnieją okoliczności łagodzące, które w jakimś stopniu tłumaczyłyby niemoralne zachowania i samolubne decyzje postaci. Charlotte Link porusza także zupełnie odwrotny problem, czyli patologiczną wręcz troskę ze strony bliskich, uniemożliwiającą dorosłemu człowiekowi postępowanie zgodnie z własnymi życzeniami.

Drugie dziecko to świetnie napisana, wielowątkowa historia, w której teraźniejszość idealnie splata się z wydarzeniami rozgrywającymi się w czasie drugiej wojny światowej. Jestem pod dużym wrażeniem tego jak pisarka rewelacyjnie połączyła te dwie płaszczyzny czasowe, nadając swojej opowieści bardziej dynamiczny charakter oraz poruszając ciekawe tematy, jak chociażby wywóz londyńskich dzieci na wieś w celu ustrzeżenia ich przed śmiercionośnymi bombardowaniami. Z pewnością moja ocena tej książki byłaby jeszcze wyższa, gdyby autorka pamiętała, że ludzie, którzy słabo się znają, zazwyczaj nie dzielą się ze sobą intymnymi myślami. W chwalonej przeze mnie kreacji bohaterów tylko ten jeden element nie wypadł zbyt przekonująco, ponieważ trudno uwierzyć w to, że niemal obcy dla siebie bohaterowie będą udzielać sobie życiowych rady czy bez ogródek rozmawiać na prywatne tematy. Niemniej ten drobny minus nie psuje przyjemności z lektury, więc z czystym sumieniem polecam Drugie dziecko zarówno fanom twórczości Charlotte Link, jak i tym, którzy dopiero planują poznać jej powieści. 

Ocena: 5 / 6

Recenzje innych powieści Charlotte Link:


23 listopada 2012

Dom sióstr - Charlotte Link


Wydawnictwo: Sonia Draga
Liczba stron: 640

Twórczość Charlotte Link do tej pory kojarzyła mi się z powieściami kryminalnymi, w których autorka w równym stopniu skupia się na dynamiczności akcji, intrygującej fabule i świetnie wykreowanych bohaterach. Dom sióstr nieco odbiega od tej charakterystyki, ponieważ z pewnością kryminałem nie jest. W powieści pojawia się wątek zabójstwa, ale stanowi on część znacznie obszerniejszej historii i mowa o nim dopiero na kilkunastu ostatnich stronach. Jednak, mimo tego że książka różni się od wcześniejszych dzieł Link, to uważam ją za równie zajmującą, intrygującą i świetnie napisaną. Dom sióstr ma więcej cech powieści psychologicznej i obyczajowej niż kryminalnej, ale nie powinno to nikogo odstraszyć, bo niemiecka pisarka po raz kolejny udowadnia, że jak nikt inny potrafi tworzyć dramatyczne, ale nieprzesadzone historie, w których los bezlitośnie igra sobie z uczuć i marzeń bohaterów.

Barbara i Ralph to niemieckie małżeństwo w średnim wieku, które przyjeżdża do Westhill House w Yorkshire, by spędzić Święta Bożego Narodzenia jedynie w swoim towarzystwie. Bohaterowie od dawna nie potrafią się porozumieć, ich związek wisi na włosku, a wyjazd do Anglii to ostatnia próba ratowania małżeństwa. Niestety od początku nic nie idzie zgodnie z planem. Niespodziewane, obfite opady śniegu sprawiają, że Barbara i Ralph zostają odcięci od świata i uwięzieni w ogromnym domu. Nie ma elektryczności, ogrzewanie również nie działa, a na domiar złego kurczą się skromne zapasy jedzenia. W takiej atmosferze trudno o spokojną i rzeczową rozmowę, więc napięcie między małżonkami nieustannie narasta. W trakcie poszukiwań czegokolwiek nadającego się do spalenia i ogrzania ogromnego domu, Barbara natrafia na ukryty pod podłogą manuskrypt. Jego autorką jest poprzednia właścicielka Westhill House Frances Gray, która przelała na papier historię swojego życia. Barbara pogrążając się w lekturze stopniowo poznaje burzliwe losy członków rodziny Gray, pełne tajemnic, rozczarowań i wzajemnych waśni. Kobiecie wydaje się, że historia sprzed kilkudziesięciu lat nie ma już dla nikogo z żyjących znaczenia, ale szybko okazuje się jak bardzo się myli. Poznanie sekretów mieszkańców Westhill House ściąga na Barbarę i jej męża śmiertelne niebezpieczeństwo.

Dość obszernie nakreśliłam fabułę powieści, ale tego wszystkiego czytelnik dowiaduje się już na kilku pierwszych stronach, więc nie zdradziłam żadnego szczegółu, mogącego zepsuć przyjemność płynącą z nagłych zwrotów akcji i zaskakujących koneksji między postaciami. Charlotte Link napisała historię pełną pasji, wielkich emocji, życiowych dramatów i trudnych wyborów. Co więcej udało jej się idealnie zbalansować proporcje między współczesnym wątkiem o Barbarze i Ralphie, a historią z przeszłości, skupiającą się na życiu Frances. Dom sióstr czytało mi się doskonale. Książka liczy sobie ponad sześćset stron, ale każda warta jest uwagi i skupienia. Ani przez chwilę nie odczułam, że akcja jest zbyt powolna, przegadana czy też nieprawdopodobna i to poczytuję za ogromną zaletę tej książki. Wydarzenia wykreowane na potrzeby powieści mogłyby zdarzyć się w rzeczywistości, co więcej jestem przekonana, że w wielu rodzinach dba się o to, by podobne historie nigdy nie wyszły na jaw.

Link jest prawdziwą mistrzynią w powoływaniu do literackiego życia postaci o skomplikowanej i złożonej psychice. W recenzowanej książce nie ma podziału na dobrych i złych, ponieważ każdy bohater w pewnych sytuacjach jest uczciwy i sprawiedliwy, ale w innych okolicznościach postępuje zupełnie odmiennie. W recenzji innej książki tej pisarki wspomniałam, że bierze ona na warsztat z pozoru zwyczajną rodzinę i krok po kroku pokazuje czytelnikowi, co sprawia, że relacje między ludźmi ulegają drastycznej zmianie. Z taką samą sytuacją mamy do czynienia w przypadku Domu sióstr. Barbara i Ralph wśród przyjaciół uchodzą za zgodną i dopasowaną parę, ale tylko oni wiedzą, że ich małżeństwo to fikcja. Powolny, ale bardzo dramatyczny rozpad więzi rodzinnych uderza również w przypadku Grayów. Niegdyś silna, mocno związana ze sobą rodzina nagle stanęła w obliczu problemów, powodujących rozłam i niepozwalających na odbudowanie dawnej bliskości. Bardzo podoba mi się rozmach, z jakim ta opowieść została napisana. Autorka porusza wiele istotnych tematów, począwszy od poszukiwania przez młodego człowieka swojego miejsca na ziemi, poprzez działalność w organizacji walczącej o prawa wyborcze dla kobie i ustanowienie życiowych priorytetów, wpływ doświadczeń wojennych na psychikę żołnierzy walczących na froncie, skończywszy na stawieniu czoła decyzjom podjętym w przeszłości i zmierzeniu się z bólem wynikającym z rozgoryczenia tym, co przyniósł los. Link rewelacyjnie ilustruje gęstniejącą atmosferę między domownikami, wynikającą z nagromadzenia wzajemnej niechęci i agresji. Często bohaterowie zupełnie nie rozumieją postępowania innych, nie potrafią wykazać się empatią, nie chcą przyjąć do wiadomości, że druga strona ma odmienny system wartości. Obdarowują się niechętnymi spojrzeniami, ironizują, wdają się w kłótnie, nie potrafią rozmawiać, co prowadzi do dramatów i nieodwracalnej tragedii.

Nie polubiłam żadnego bohatera, ale absolutnie nie wpłynęło to na przyjemność poznawania ich losów. Barbara to perfekcjonistka, która musi mieć wszystko pod kontrolą. Jest tak doskonała, że aż drażniąca. Prawniczka z sukcesami na koncie, która wielokrotnie zagłębiała się w życie swoich klientów, poznawała ich z tej drugiej, ukrywanej przed światem strony. Jednak ta opanowana i racjonalnie myśląca kobieta jeden raz daje się ponieść emocjom, co okazuje się dla niej brzemienne w skutki. Pod wieloma względami Barbara jest podobna do Frances, chociaż ta druga to uosobienie chłodu i praktyczności. Frances nie użala się nad sobą, przyjęła maskę twardej i zdecydowanej kobiety, która zniesie wszystko. Istotną postacią jest również obecna właścicielka Westhill House Laura Selley. Jej obsesyjne przywiązanie do posiadłości sprawiło, że bohaterka od lat skrywa pewną, bolesną tajemnicę. Oprócz tych trzech kobiet w powieści pojawia się mnóstwo innych postaci, odgrywających znaczącą dla całej historii rolę. Wśród nich można wymienić psychicznie okaleczonego przez wojnę George’a, sufrażystkę Alice, niesamodzielną i rozhisteryzowaną Victorię czy zgorzkniałego i rozczarowanego życiem Johna.

Charlotte Link posiada talent do pisania takich złożonych, wielowątkowych opowieści. Dom sióstr cechuje  akcja, która wciąga od pierwszej strony, a burzliwa historia postaci niemalże sama opowiada się czytelnikowi. Język, jakim posługuje się pisarka idealnie oddaje wszystkie emocje bohaterów, zarówno te dostrzegalne na pierwszy rzut oka, jak i te głęboko skrywane. Opisy wojennych realiów, krajobrazów Yorkshire czy brutalnego traktowania kobiet w więzieniu głęboko zapadają w pamięć, przywołując w myślach wyraźne obrazy nawet po ukończeniu lektury. Po raz kolejny powieść Link zapewniła mi godziny spędzone na poznawaniu niebanalnych bohaterów, śledzeniu dramatycznych wydarzeń i rozmyślaniu o tym, co ja zrobiłabym w sytuacji, w jakiej znalazła się Barbara, Frances, Victoria czy Laura. 

Ocena: 5,5 / 6

Książka przeczytana w ramach wyzwania Trójka e-pik

14 lipca 2011

Grzech aniołów - Charlotte Link


Wydawnictwo: Sonia Draga
Liczba stron: 304

Charlotte Link to jedna z moich ulubionych pisarek, która w swoich powieściach tworzy skomplikowaną intrygę i dokładne portrety psychologiczne bohaterów. Grzech aniołów to książka napisana w 1995 roku, jednak w Polsce została wydana stosunkowo niedawno. Przypuszczam, że to jedna z pierwszych powieści Link, dlatego nieco różni się od bestsellerów, takich jak: Echo winy czy Przerwane milczenie. Mimo że można zauważyć lekkie uproszczenie fabularne i kilka znanych motywów, często wykorzystywanych w powieściach kryminalnych, to uważam, że Grzech aniołów jest tytułem godnym uwagi.

Rodzina Beerbaumów wiedzie spokojnie i ustabilizowane życie w Hamburgu. Janet i Phillip prowadzą biuro doradztwa podatkowego, a ich dorosły syn Mario jest jednym z najlepszych studentów prawa. Nikt z sąsiadów nie domyśla się, że Beerbaumowie mają jeszcze jedno dziecko, które od lat przebywa na leczeniu w zakładzie psychiatrycznym. Istnienie dodatkowego członka rodziny z łatwością udało się utrzymać w tajemnicy przez tak długi czas, ponieważ Maximilian i Mario to bliźniacy, których jedynie matka potrafi odróżnić. Gdy Mario postanawia wyjechać ze swoja dziewczyną na wakacje do rodzinnego domku nieopodal Nicei, przebywająca w Anglii Janet wpada w panikę i natychmiast rusza w podróż do Francji. Dlaczego kobietę tak przeraził kilkudniowy wyjazd syna? Co uczynił Maximilian, że został odseparowany od świata zewnętrznego? Czy lekarze, zapewniający, że został już wyleczony mają rację? Odpowiedzi na te pytania są bardzo złożone i skomplikowane. Ponadto okaże się, że błędy z przeszłości nie pozwolą o sobie zapomnieć, a bohaterowie będą musieli zmierzyć się z wieloma dramatycznymi wydarzeniami.

W powieściach Charlotte Link głównymi bohaterami zawsze są członkowie rodziny, będącej na skraju rozpadu. Niedobrane i nieszczęśliwe przez wiele lat małżeństwa; dzieci borykające się z trudnościami, zbyt skomplikowanymi jak na ich wiek, stanowią oś fabularną, rozbudowywaną poprzez pojawienie się kolejnych postaci. W przypadku Grzechu aniołów sytuacja jest dokładnie taka sama. Beerbaumowie tylko na zewnątrz stanowią normalną rodzinę, nikt nawet nie przypuszcza ile napięć, nieporozumień i niewyjaśnionych spraw dręczy bohaterów. Janet i Phillip nie pobrali się z miłości, tkwią z związku, który nie przynosi satysfakcji żadnemu z nich. Mario i Maximilian nawet jak na bliźniaków połączeni są zaskakującą, a nawet przerażającą więzią. Często wydaje im się, że stanowią jedno ciało i jedną duszę, nie dwa odrębne istnienia. Wiedzą o sobie wszystko. To, co aktualnie odczuwa jeden z braci natychmiast zostaje wychwycone przez drugiego. Naturalna miłość rodzeństwa zmienia się w niebezpieczne uzależnienie, mogące doprowadzić do tragedii.

Wątek kryminalny nie należy do nowatorskich. Mniej więcej od połowy powieści można domyślić się jak potoczą się losy bohaterów i dlaczego zachowają się oni tak, a nie inaczej. Mimo tego nie nudziłam się podczas czytania, wręcz przeciwnie, z zainteresowaniem śledziłam akcję, ponieważ autorka wplotła także kilka pobocznych motywów, których nie dało się jednoznacznie zinterpretować.
Ciekawą kwestią, poruszoną w tej książce jest także sposób wychowywania dzieci. Janet wyrzucała sobie zaniedbanie synów i doprowadzenie do sytuacji, mogących wywołać zaburzenia psychiczne u jednego z nich. Dziewczyna Maria, Tina poddana jest nieustającej kontroli ze strony nadopiekuńczego ojca; każdy przejaw samodzielności zostaje zignorowany i stłamszony. Tina pozbawiona doświadczenia życiowego, nie potrafi w porę ocenić zbliżającego się niebezpieczeństwa. Trzymanie dziecka pod kloszem nie jest dobrą metodą wychowawczą, jednak brak jakichkolwiek zasad również może doprowadzić do nieszczęścia, o czym przekona się matka jednej z drugoplanowych bohaterek.

Powieść ta z pewnością nie jest tak dobra, jak wymienione przeze mnie wcześniej, ale nadal warto ją przeczytać. Napisana przystępnym językiem, skupia się raczej na motywacji bohaterów i określeniu pewnej typowości postaci. Niemniej dynamiczna akcja i ciekawe portrety psychologiczne rekompensują zbyt prostą intrygę kryminalną i lekkie niedociągnięcia w jej konstruowaniu.

Ocena: 4 / 6

7 stycznia 2011

Ostatni ślad- Charlotte Link


Wydawnictwo: Sonia Draga
Liczba stron: 510

Wątkiem, który napędza akcję powieści jest tajemnicze zniknięcie dwudziestotrzyletniej Elaine Dawson. Młoda kobieta wybiera się w podróż, niestety z powodu mgły jej lot zostaje odwołany. Elaine ostatni raz widziano w towarzystwie nieznajomego mężczyzny, później ślad po niej zaginął. Jednak to nie panna Dawson jest główną bohaterką, a dziennikarka Rosanna Hamilton, która pięć lat po tym zdarzeniu usiłuje rozwikłać zagadkę.

Jak nietrudno się domyślić Rosanna wpada na pewien trop i ściąga na siebie ogromne niebezpieczeństwo. Motyw kryminalny jest dobrze skonstruowany. Autorka plącze fabułę i kiedy wydaje się, że wszystko zmierza do rozwiązania nagle pojawia się nowy ślad i kolejna lawina wątpliwości. Jednak Link zostawia czytelnikowi pewne wskazówki, dzięki którym, mniej więcej od połowy powieści, słusznie podejrzewałam jedną z postaci o popełnienie przestępstwa. Mimo tego nadal czułam frajdę z czytania i z wypiekami na twarzy przewracałam strony, żeby jak najszybciej dowiedzieć się czy dobrze wydedukowałam. Główna bohaterka to inteligentna i bystra kobieta, ale w zakończeniu nie rozumiem jej motywacji i dziecięcej wręcz naiwności. Nie mogę zdradzić, co dokładnie mnie zirytowało, ale w pewnym fragmencie Rosanna zachowuje się wyjątkowo nieodpowiedzialnie i głupio, przez co postać traci na wiarygodności.  

Oprócz opisanego wyżej wątku w książce znajdziemy także szereg innych, nie mniej ważnych treści, połączonych ze sobą w logiczną całość. Wielość bohaterów na początku może lekko dezorientować, ale w miarę czytania każdy element historii wpasowuje się we właściwe miejsce. Nie mniej tragiczny, od zaginięcia Elaine, jest także dobrze zobrazowany rozpad rodziny. Właściwie to rozpad kilku rodzin, które z najróżniejszych przyczyn przestają normalnie funkcjonować. Alkohol, nieodpowiednie znajomości, brak zrozumienia wśród najbliższych, zdrady i nadmierna kontrola to tylko wybrane przykłady ukazujące problemy bohaterów.  Autorka często powraca do tego tematu, opisując cierpienia i zagubienie dzieci, które nie potrafią odnaleźć się w nowej sytuacji. Zarówno te młodsze jak i niemal dorosłe czują się niepewnie i swoje frustracje wyładowują na innych.

Lubię twórczość Charlotte Link. Jej książki mają bardzo przemyślaną i misternie skonstruowaną fabułę, od której nie można się oderwać. Bohaterowie nie są jednoznaczni, często nie wiadomo, co o nich myśleć i po, której ze stron się opowiedzieć. „Ostatni ślad” to wciągająca powieść, która miłośnikom kryminałów z pewnością dostarczy dużo przyjemności. Jednak muszę zwrócić uwagę na parę niedociągnięć. Zabrakło mi pewnej dozy realności, czasami dialogi były sztuczne i toporne. Na przykład w scenie, w której jedna z postaci wytrąca drugiej pistolet z dłoni, jedyne słowa, jakie padają z ust agresora to: „Hej! Oddaj mi broń albo pożałujesz!”.  Nie jestem zwolenniczką brutalności i przeklinania, ale w takich chwilach aż prosi się o coś ostrzejszego, budującego napięcie. Zamiast tego otrzymałam ciężką, jakby ocenzurowaną wypowiedź.

 Kolejnym Minusem książki, a raczej powinnam napisać tłumaczenia i korekty są literówki, które parę razy rzuciły mi się w oczy, a także błędy ortograficzne. O ile literówki jestem w stanie przełknąć, o tyle błędów ortograficznych w książkach nie toleruję.
Oprócz recenzowanej pozycji polecam także „Echo winy” i „Przerwane milczenie” pani Link.
Ocena: 4,5 / 6