Jakimś cudem ominęła mnie twórczość Iana McEwana, mimo że to uznany pisarz mający w swoim dorobku kilkanaście książek, z czego niektóre są naprawdę wysoko oceniane przez krytyków i czytelników. Kiedy zobaczyłam, że ukazała się jego najnowsza powieść, pomyślałam, że to będzie dobry moment na pierwsze spotkanie z autorem. Co możemy wiedzieć przyciągnęło mnie także obietnicą historii o świecie po apokalipsie klimatycznej oraz wątkiem akademickim, gdyż jednym z głównych bohaterów jest badacz literatury. W roku 2119 Thomas Metcalf zajmuje się głównie prowadzeniem zajęć dla zblazowanych studentów, których nie interesuje ani literatura, ani kultura ludzi żyjących przed stu laty. Mężczyzna prowadzi też badania nad twórczością słynnego poety Francisa Blundy’ego, który w 2014 roku, w takcie przyjęcia urodzinowego swojej żony odczytał pewien sonet. Utwór ten nigdy nie doczekał się publikacji, gdyż został napisany specjalnie dla Vivien Blundy i tylko kilkunastu gości miało okazję go wysłuchać. W czasach Metcalfa sonet jest owiany aurą zaginionego, być może nigdy nie istniejącego, ale Thomas nie poddaje się i wciąż drąży, mając nadzieję, że archiwa dokumentujące twórczość poety w końcu dadzą mu upragnioną wskazówkę. Bohater coraz bardziej pogrąża się w przeszłości, czując przedziwną więź z dawno zmarłymi ludźmi oraz stylem życia zupełnie innym od rzeczywistości panującej w roku 2119.
