Zombie survival. Podręcznik technik obrony przed atakiem żywych trupów – Max Brooks

Wydawnictwo: Zysk i S-ka

Liczba stron: 432

Pierwsze wydanie: 2003

Polska premiera: 2007

Spotkałam się kiedyś z zabawnym stwierdzeniem, że myśląc o apokalipsie zombie nie należy zastanawiać się czy kiedykolwiek do niej dojdzie, ale lepiej założyć, że atak żywych trupów to tylko kwestia czasu. Przyjmując taką perspektywę można albo bezczynnie czekać aż potwory zaczną przemierzać ulice miast i wsi, pożerając niczego nieświadomych ludzi, albo rozpocząć szeroko zakrojone przygotowania, dzięki którym nie tylko ujdziemy z życiem, ale też zyskamy umiejętności potrzebne do odbudowy struktur społecznych. Dla tych, którzy wybiorą drogę działania, Max Brooks napisał specyficzny poradnik uczący jak w gąszczu informacji o wypadkach, napadach i innych incydentach rozpoznać zagrożenie ze strony zombie, jakie zapasy zgromadzić w razie oblężenia domu i jak przygotować się do ucieczki, gdy schronienie przestanie być bezpieczne. 

Oszukana – Charlotte Link

Wydawnictwo: Sonia Draga 

Liczba stron: 552

Pierwsze wydanie: 2015

Polska premiera: 2017

Powieści Charlotte Link wybieram w ciemno, ponieważ pisarka przyzwyczaiła mnie do wielowątkowych historii pełnych emocji, niespodziewanych zwrotów akcji oraz starannie wykreowanych bohaterów. Spotkałam się z opinią, że autorka ma zestaw sprawdzonych motywów, które wprowadza do niemal każdej swojej książki, co po pewnym czasie staje się dla czytelnika nużące i przewidywalne. Nie podzielam tego zdania, bo podejmowanie pewnych tematów oraz sposób ich przedstawiania, traktuję jako wyznacznik stylu Link, a nie przepis na kolejny bestseller. Być może na mój osąd wpływa fakt, że po jej powieści sięgam stosunkowo rzadko (ostatnią czytałam trzy lata temu), więc nie ma mowy o przesycie twórczością, ale mimo tego uważam, że autorka ma lekkie pióro, zmysł do wymyślania angażujących fabuł oraz zdolność przykuwania uwagi czytelnika. W Oszukanej po raz kolejny popisała się dobrym warsztatem, ciekawym pomysłem oraz umiejętnością budowania i podsycania napięcia tak, by odbiorca nie miał ochoty przerywać lektury nawet na chwilę.

Przebudzenie – Stephen King

Wydawnictwo: Prószyński i S-ka

Liczba stron: 536

Pierwsze wydanie: 2014

Polska premiera: 2014

Sięgając po Przebudzenie podejrzewałam, że lektura może mnie rozczarować, ponieważ to nie jest King w wydaniu, które lubię najbardziej. Z licznych recenzji przeczytanych na długo przed zagłębieniem się w historię Jamiego Mortona, dowiedziałam się, że po raz kolejny pisarz nie uczynił grozy głównym tematem swojego dzieła. Zostałam ostrzeżona, że znów wątki obyczajowe wysuwają się na pierwszy plan, a słynne kingowskie gawędziarstwo przekracza dopuszczalne granice. Zapamiętałam też przypuszczenia, że poprzez tę powieść autor przyznaje się do własnych lęków związanych ze starością i nieuchronnie zbliżającą się śmiercią. To wszystko nie napawało optymizmem, ale mimo tego postanowiłam do Przebudzenia podejść w sposób neutralny – bez uprzedzeń i bez dużych oczekiwań. Byłam gotowa na spotkanie z powieścią odbiegającą poziomem oraz tematyką od moich ulubionych tytułów. Planowałam po prostu „odhaczyć” kolejną książkę pisarza i tym samym zbliżyć się do realizacji celu, jakim jest poznanie całej jego twórczości.

Burza słoneczna – Åsa Larsson

Wydawnictwo: Literackie

Liczba stron: 364

Pierwsze wydanie: 2003

Polska premiera: 2008

Sądzę, że moda na skandynawskie kryminały minęła. Wprawdzie wciąż co jakiś czas pojawiają się nowe powieści przynależące do tego gatunku, ale nie na taką skalę jak jeszcze parę lat temu. Trochę mi żal tego trendu, bo polubiłam dopracowane intrygi, w których wątki społeczne i obyczajowe zazwyczaj są równie ważne, co sprawa kryminalna, ale pocieszam się, że przede mną jeszcze mnóstwo takich książek do przeczytania. Twórczość Åsy Larsson jakoś szczególnie mnie nie intrygowała, lecz Burzę słoneczną otrzymałam w prezencie, więc postanowiłam w końcu sprawdzić czy autorka cyklu trzykrotnie nagradzanego przez Szwedzką Akademię Kryminału, ma do zaoferowania wartościową opowieść. 

Jessica Jones, sezon 1

Liczba sezonów: 2 (premiera drugiego sezonu 8 marca)

Lata emisji: 2015 -

Obsada: Krysten Ritter, Rachel Taylor, Mike Colter, 

David Tennant, Carrie-Ann Moss

Początek roku upływa mi na poznawaniu serialowych superbohaterskich produkcji. Oglądam czwarty sezon The Flash, przymierzam się do drugiej odsłony Daredevila, a niedawno nadrobiłam Jessikę Jones. Zainteresowanie ostatnim tytułem zawdzięczam poleceniom zaufanej osoby, która jednoznacznie stwierdziła, że ta historia trafi w mój gust, oraz opiniom głoszącym, że tytułowa bohaterka znacząco wyróżnia się na tle innych postaci obdarzonych mocami. Jessikę Jones widz poznaje w prawdopodobnie najgorszym momencie jej życia. Kobieta jest złamana psychicznie, zastraszona, swoje problemy i smutki topi w alkoholu, katując się dodatkowo rozpamiętywaniem przeszłości. Wydaje się, że jedyną rzeczą trzymającą ją na powierzchni jest chęć zemsty na mężczyźnie posługującym się pseudonimem Kilgrave. To przez niego Jessica straciła dotychczasowe życie, ponieważ zawładnął jej umysłem, doprowadzając na skraj załamania nerwowego. Wprawdzie bohaterce udało się wyzwolić, ale to tylko czasowe odroczenie. Prędzej czy później Kilgrave znów się o nią upomni, więc kobieta musi uderzyć jako pierwsza i ostatecznie zwyciężyć.

Piąta fala – Rick Yancey

Wydawnictwo: Otwarte

Liczba stron: 512

Pierwsze wydanie: 2013

Polska premiera: 2013

Do czasu pierwszej fali szesnastoletnia Cassie Sullivan była przeciętną amerykańską nastolatką, która codziennie wymieniała setki smsów z przyjaciółką, skrycie marzyła o umawianiu się na randki, a wieczorami wzdychała do szkolnego przystojniaka, który nie zwracał na nią uwagi. Jej myśli raczej nie powędrowałyby w kierunku rozważań na temat istnienia pozaziemskich cywilizacji, gdyby nie fakt, że pewnego dnia nad Ziemią pojawił się niezidentyfikowany obiekt wielkości Manhattanu. Na całym świecie wybuchła panika. Telewizje nieprzerwanie transmitowały obraz unoszącej się w powietrzu szarozielonej bryły, a ludzie albo gorączkowo opuszczali swoje domy w poszukiwaniu lepszego schronienia, albo barykadowali się w środku, zbierając zapasy i przygotowując się na najgorsze. Rodzina Cassie starała się w miarę możliwości żyć jak dotychczas, ale już po dziesięciu dniach od pojawienia się tajemniczego obiektu obcy pokazali, że nie mają pokojowych zamiarów. Pierwsza fala zniszczyła wszystkie urządzenia elektryczne, uniemożliwiając transport i odcinając elektryczność. Po niej nastąpiły kolejne ataki, sprawiające, że liczebność naszej planety drastycznie zmalała. Cassie przeżyła, ale zapłaciła za to wysoką cenę. Na domiar złego zbliża się piąta fala, a dziewczyna musi nie tylko przetrwać, ale też stoczyć nierówną walkę z wrogiem, by ochronić to, co dla niej najcenniejsze.

Ku Klux Klan. Tu mieszka miłość - Katarzyna Surmiak-Domańska

Wydawnictwo: Czarne

Liczba stron: 296

Pierwsze wydanie: 2015

W jednym z pierwszych rozdziałów Katarzyna Surmiak-Domańska napisała, że kiedy w Polsce porusza temat Ku Klux Klanu, ludzie dziwią się, że on wciąż istnieje. Przecież to historia – okropna, obrzydliwa i przerażająca, ale jednak przeszłość, która nigdy nie powróci. Jeszcze do niedawna sama zaliczałam się do grona takich osób. Przez myśl nie przeszło mi, że klan może wciąż legalnie (!) działać, organizować spotkania i agitować na terenie Stanów Zjednoczonych. A jednak tak właśnie się dzieje. Oczywiście współczesna odsłona Ku Klux Klanu jest inna niż ta sprzed dziesięcioleci. Dziś nikt nie organizuje linczów czarnoskórych, nie nawołuje bezpośrednio do przemocy, oficjalnie nie piętnuje białych wstępujących w związki z czarnymi. Ale czy przez to klan jest mniej szkodliwy? Absolutnie nie, bo u podstaw ruchu wciąż tkwi to samo przekonanie, że kolor skóry wskazuje na konkretne cechy, czyniąc człowieka lepszym lub gorszym. Kolejny reportaż z wydawnictwa Czarne otworzył mi szerszą perspektywę na pewne kwestie, pozwolił poznać wycinek innej kultury oraz lepiej zrozumieć tło historyczne, z którego wyrosły uprzedzenia rasowe i mity pokutujące w amerykańskim społeczeństwie aż do dziś.