6 kwietnia 2012

Lód w żyłach - Yrsa Sigurđardóttir


Wydawnictwo: Muza
Liczba stron: 368

Po kryminały Yrsy Sigurđardóttir sięgam w ciemno, ponieważ po przeczytaniu trzech jej powieści wiem, że zarówno styl pisania jak i sama fabuła na pewno przypadną mi do gustu. Lód w żyłach to czwarta książka islandzkiej pisarki, skupiająca się na sprawach, których rozwiązania podejmuje się prawniczka Thora Gudmundsdottir. Cieszę się, że moje przewidywania okazały się słuszne, bo chociaż w powieści odnalazłam kilka mankamentów, to w ogólnym rozrachunku autorka nadal trzyma poziom – książka wciąga od pierwszych stron, mrożąc krew w żyłach czytelników. 

Pewna islandzka firma prowadzi odwierty na wschodnim wybrzeżu Grenlandii. Prace zostały wstrzymane po tym jak w niewyjaśnionych okolicznościach zniknęło troje specjalistów, a reszta zatrudnionych wyjechała, zapowiadając, że już nigdy więcej nie pojawi się w tym miejscu. Thora otrzymuje zlecenie zbadania sprawy, w wyniku której nie dotrzymano warunków umowy między firmą a bankiem. Prawniczka wraz z kilkoma innymi osobami jedzie do opuszczonej bazy na Grenlandii. To, co czeka ją na miejscu przechodzi najśmielsze wyobrażenia bohaterki o życiu w bardzo trudnym klimacie. Na dodatek od początku wszystko układa się źle, a fatalne warunki pogodowe, brak łączności ze światem i ciągłe nieporozumienia w grupie potęgują nieprzyjazną atmosferę otaczającą niemal bezludny teren. 

Lód w żyłach to bezsprzecznie powieść kryminalna, chociaż zawiera wiele elementów charakterystycznych dla horrorów. Rozwiązanie tajemniczego zaginięcia następuje dopiero na samym końcu, ale do tego czasu autorka buduje takie napięcie, że z trudem powstrzymałam się by nie zerknąć na ostatnie strony i nie dowiedzieć się od razu, co też kryje nieprzyjazna Grenlandia. Na dodatek akcja powieści niemal przez cały czas rozgrywa się w jednym miejscu, a mimo tego śledziłam przebieg fabuły z ogromnym zainteresowaniem od początku do samego końca. Podobała mi się również świetnie zbudowana atmosfera grozy, która w dużej mierze zaważyła o wysokiej ocenie tej powieści. Yrsa Sigurđardóttir opisała stan, do jakiego może doprowadzić ludzi długotrwała izolacja połączona z przeświadczeniem, że gdzieś niedaleko czai się zło, które tylko czeka na dogodnym moment do ataku. Już sama opuszczona baza wygląda złowróżbnie, a jeśli do tego dodać historie o wyginięciu pierwszych osadników, miejscowe legendy i makabryczne znalezisko to naprawdę nie potrzeba wiele by uwierzyć, że nie uda się z tej wyprawy ujść z życiem. 

Thore Gudmundsdottir polubiłam od pierwszej styczności z islandzką serią kryminałów. Kobieta jest z zawodu prawnikiem, ale często ma okazje przebywać w miejscu, w którym właśnie toczy się zagmatwane śledztwo w sprawie zabójstwa. Wrodzona ciekawość i niechęć do rutynowej pracy popychają bohaterkę do podejmowania nieco szalonych i niebezpiecznych decyzji. Ciekawymi postaciami są również inni członkowie wysłanej na Grenlandię ekipy. Młody informatyk Eyjolfur Thorsteinsson zupełnie nie potrafi znaleźć wspólnego języka z geologiem Fridrikką Jonsdottir. Duży wpływ na ich relacje ma to, że oboje pracowali przy odwiertach na wschodnim wybrzeżu i dobrze znają zaginione osoby. Skuszeni znaczną sumą pieniędzy zgodzili się przyjechać do byłego miejsca pracy, ale ich obecność raczej nie pomaga w próbach ustalenia wydarzeń sprzed paru dni. W podróż udał się również partner Thory, dzięki któremu jej kancelaria otrzymała to zlecenie. Matthew, jak na stereotypowego Niemca przystało, odznacza się obowiązkowością i rozsądkiem, co zdaje się idealnie współgrać z nieco szalonym usposobieniem prawniczki. Bohaterowie nie zostali scharakteryzowani szczegółowo, ale mimo tego ani razu nie odczułam dyskomfortu z tego powodu. O postaciach czytelnik wie tyle, ile to konieczne dla wątku kryminalnego.

W powieściach Yrsy Sigurđardóttir cenię również humor, najczęściej związany z niefrasobliwym potomstwem Thory, które nieustannie wpada na zwariowane pomysły. Autorce udało się połączyć dowcipne uwagi z przerażającymi opisami tak, by w żaden sposób nie parodiować historii, a jedynie uczynić ją nieco przyjemniejszą i w ten sposób pozwolić czytelnikowi na chwilę odpoczynku od makabrycznych wydarzeń. Chwalę te książkę i chwalę, ale niestety maksymalnej noty nie mogę wystawić. Dlaczego? Powód może dla kogoś wydać się błahy, ale dla mnie to spory minus – odgadłam tożsamość mordercy. W zakończeniu oczekiwałam jakiegoś zaskakującego zwrotu akcji, który wykluczyłby moje przypuszczenia, tak jak to zdarzało się w przypadku lektury wcześniejszych powieści.  Mimo tego Lód w żyłach uważam za dobry, trzymający w napięciu kryminał, po który powinien sięgnąć każdy miłośnik gatunku.

Ocena: 5 / 6

32 komentarze:

  1. Ja bliższą znajomość z tym autorem rozpocznę od "Spójrz na mnie", które czeka na swoją kolej już od jakiegoś czasu na mojej półce. :)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. "Spójrz na mnie" to dla mnie obowiązkowa lektura. Czekam na Twoją ocenę :)

      Usuń
  2. Lubię kryminały/thrillery skandynawskie i ten też mam na oku:)
    Pozdrawiam!!

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. To tak jak ja. Kiedyś myślałam, że w końcu poczuję przesyt tymi klimatami, ale na razie nie zanosi się na to :)

      Usuń
  3. Kryminał w połączeniu z horrorem plus skandynawski klimat - od razu przechodzą dreszcze i ten tytuł tak 'lodowo' przyciąga i mrozi :)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Lodowo i mroźnie jest przez cały czas. Jak dla mnie to idealne warunki dla takich historii. Pozdrawiam :)

      Usuń
  4. Kryminały skandynawskie to nie dla mnie, aczkolwiek ten zapowiada się tak interesująco, że koniecznie muszę przeczytać!

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. A czemu nie dla Ciebie? Warto się przełamać i spróbować :)

      Usuń
  5. Na takie ,,mocne'' książki nie trzeba mnie namawiać, zawsze jestem chętna do ich bliższego poznania i tak też jest i tym razem.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Ja również lubię takie powieści :)

      Usuń
  6. Oj, znów coś w sam raz dla mnie! Koniecznie muszę przeczytać:)
    Pozdrawiam serdecznie!

    OdpowiedzUsuń
  7. Zapowiada się świetna lektura, a Ty kusisz, więc rozejrzę się za tą pozycją. :) Tym bardziej, że ostatnio coraz częściej i chętniej czytam thrillery. :) Pozdrawiam.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Im więcej thrillerów tym lepiej :) Cieszę się, że nadal zdarzają się niebanalne historie z tego gatunku.

      Usuń
  8. Jedną ksiażkę tej autorki czytałam. Tą przeczytać musze koniecznie, zresztą, mam ochotę na każdą jej ksiażkę. Tylko zapominam.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. A jaką czytałaś? Polubiłam jej pisarstwo od zaraz, więc nie dziwię się, że chcesz wszystko przeczytać :)

      Usuń
  9. Kryminał z elementami horroru i humor to połączenie jakiego oczekuje. Z pewnością zajrzę.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Dość niecodzienne to połączenie, ale tutaj zdaje egzamin :)

      Usuń
  10. Nie chcę generalizować, ale miałam już spotkanie z prozą skandynawską i specyfika tego stylu nie przypasowała mi. Nie wiem, czy każdy tamtejszy autor piszę w taki sposób, jednak zraziłam się nieco.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. W taki sposób czyli w jaki? :) Moim zdaniem Yrsa piszę inaczej niż Larsson czy Mankell, ale nie wiem dokładnie co masz na myśli :)

      Usuń
  11. Czytałam "Spójrz na mnie" i pokochałam tę autorkę za to jak wspaniale buduje napięcie i atmosferę grozy, tak więc z wielką przyjemnością sięgnę po jej kolejne powieści :D

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Ten komentarz został usunięty przez autora.

      Usuń
    2. Napięcie i groza to jej znaki rozpoznawcze :)

      Usuń
  12. od jakiegoś czasu za mną chodzi (znaczy od czasu tych wszystkich ciekawych recenzji :))

    OdpowiedzUsuń
  13. Mało któremu autorowi udaje się łączyć humor z mrożącymi krew w żyłach opisami - w każdym razie uwielbiam tych, którzy dają radę :D

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Przeważają krwawe wydarzenia i opisy pełne napięcia, ale przy lekturze książek tej pisarki zdarza mi się na głos wybuchnąć śmiechem, więc co musi być na rzeczy :)

      Usuń
  14. Ja od razu się piszę. Zdecydowanie coś dla mnie.

    OdpowiedzUsuń
  15. miałam styczność z dwoma książkami Yrsy i muszę przyznać, że od tamtej pory jestem jej wierną fanką. babka potrafi pisać :)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Zgadzam się, czytałam cztery jej powieści i na żadnej się nie zawiodłam :)

      Usuń
  16. Lubię skandynawskie kryminały ale o takiej pisarce jeszcze nie słyszałam - muszę to koniecznie nadrobić :)

    OdpowiedzUsuń
  17. Słyszałam o niej dużo dobrego przy okazji "Spójrz na mnie" :) Nie miałam jednak okazji, żeby przeczytać. Może tym razem się trafi :)

    OdpowiedzUsuń
  18. Po takich opiniach nie wypada nie przeczytać:)

    OdpowiedzUsuń